AI Farming కంటే ముందే… భారత ఋషులు చెప్పిన వ్యవసాయ శాస్త్రం ఏంటో తెలుసా?!

 మన భారతీయ రైతులు మన గ్రంథాల గొప్పతనం తెలియక ఆధునికo అనే మోజు లో మన పురాణాలను గ్రంథాలను నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నారు. మన ఋషులు అందించిన జ్ఞానం మరియు ఆధునికత మరియు Ai కృత్రిమ మేధ వాడుతున్న రైతులకు అద్భుతమైన లాభాలు పొందవచ్చు అని నా అబిప్రాయం.

భారతీయ సంస్కృతిలో రైతును “అన్నదాత”గా పూజించడం యాదృచ్ఛికం కాదు. వేల ఏళ్ల క్రితమే మన పూర్వీకులు వ్యవసాయాన్ని కేవలం జీవనోపాధి కాకుండా, ఒక శాస్త్రంగా, ధర్మంగా, ప్రకృతితో సమన్వయంగా చూసారు. ఈ ఆలోచనలన్నీ హిందూ గ్రంథాలలో విస్తృతంగా కనిపిస్తాయి. ముఖ్యంగా వ్యవసాయం, నేల, వర్షాలు, పంటల చక్రం, పశుపోషణ వంటి అంశాలను చాలా లోతుగా వివరించిన గ్రంథాలు ఉన్నాయి.

ఈ నేపథ్యంలో వ్యవసాయం గురించి అత్యంత ప్రామాణికంగా చెప్పిన గ్రంథం కృషి పరశార . మహర్షి పరాశరునికి ఆపాదించబడిన ఈ గ్రంథం రైతులకు మార్గదర్శకంగా ఉండే విధంగా రచించబడింది. ఇందులో ఉన్న విషయాలు చదివితే, అది నేటి “స్మార్ట్ ఫార్మింగ్” ఆలోచనలకు కూడా దగ్గరగా ఉంటాయని అర్థమవుతుంది.

కృషి-పరాశరంలో వ్యవసాయ శాస్త్రం

ఈ గ్రంథంలో మొదటిగా చెప్పినది వర్షాల అంచనా. ఏ నెలలో ఎంత వర్షం పడుతుందో, ఏ నక్షత్ర సమయంలో విత్తనం వేయాలి, నేలలో తేమ స్థాయి ఎలా ఉండాలి వంటి విషయాలను స్పష్టంగా చెప్పారు. నేటి కాలంలో మనం వాతావరణ శాఖ సూచనలపై ఆధారపడుతున్నాం. కానీ అప్పట్లోనే ప్రకృతి సంకేతాల ద్వారా వర్షాన్ని అంచనా వేసే పద్ధతులు వివరించారు.

ఇందులో నేల రకాల వర్గీకరణ కూడా ఉంది. ఏ నేలలో ఏ పంట బాగా వస్తుంది, ఎద్దులతో దున్నడం ఎన్ని సార్లు చేయాలి, విత్తనం వేయడానికి ముందు నేలను ఎలా సిద్ధం చేయాలి వంటి సూచనలు రైతుకు నేరుగా ఉపయోగపడేవి. పురుగుల నియంత్రణకు సహజ పద్ధతులు కూడా ఇందులో ఉన్నాయి. అంటే రసాయనాల అవసరం లేకుండా పంటను రక్షించే మార్గాలు అప్పట్లోనే తెలుసుకున్నారు.

ఇది కూడా చదవండి:  బ్రిటిష్ పాలనలో భారతీయ రైతులు పండించిన పంటలు ఏంటో తెలుసా? ఆ సమయం లో వ్యవసాయం ఎలా ఉందో తెలుసా?

వేదాలలో వ్యవసాయ ప్రాముఖ్యత

వ్యవసాయం కేవలం ఒక వృత్తి కాదు, అది పుణ్యకార్యం అనే భావన వేదాలలో కనిపిస్తుంది. Rigveda లో వర్ష దేవతకు చేసిన స్తోత్రాలు, భూమి ఫలదాయకత కోసం చేసిన ప్రార్థనలు ఉన్నాయి. రైతు జీవితానికి గౌరవం ఇచ్చిన విధానం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

అలాగే అధర్వణ వేదం లో నేలను “మాత”గా పేర్కొంటూ, భూమిని సంరక్షించాలని చెప్పబడింది. పంటలను కీటకాల నుంచి రక్షించడానికి మంత్రాలు, నేల ఉరుకు పెంచే విధానాలు కూడా ఇందులో ఉన్నాయి. ఇది మన పూర్వీకులు సేంద్రీయ వ్యవసాయానికి ఎంత ప్రాముఖ్యత ఇచ్చారో చూపిస్తుంది.

రాజనీతి గ్రంథంలో కూడా వ్యవసాయం

వ్యవసాయం దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు వెన్నెముక అని చెప్పిన గ్రంథం అర్థశాస్త్రం. కౌటిల్యుడు రాజుకు ఇచ్చిన సలహాల్లో వ్యవసాయం ప్రధాన స్థానంలో ఉంది. నీటిపారుదల వ్యవస్థలు, కాలువలు, గోదాములు నిర్మించడం, కరువు సమయంలో పంటలను నిల్వ చేయడం వంటి అంశాలను స్పష్టంగా చెప్పారు.

అంటే రాజ్యం బలంగా ఉండాలంటే రైతు బలంగా ఉండాలని అప్పట్లోనే గ్రహించారు. నేటి ప్రభుత్వ పథకాల మాదిరిగానే అప్పట్లో కూడా వ్యవసాయానికి ప్రత్యేక శ్రద్ధ పెట్టాలని సూచించారు.

పురాణాలలో వృక్ష సంపద

అగ్ని పురాణ చెట్లు, తోటలు, వృక్షారోపణ గురించి వివరాలు ఉన్నాయి. ఏ చెట్టు ఎక్కడ నాటాలి, వాటి ప్రయోజనాలు ఏమిటి, ప్రకృతితో ఎలా జీవించాలి వంటి సూచనలు ఉన్నాయి. ఇది వ్యవసాయాన్ని కేవలం పంటల వరకు పరిమితం చేయకుండా, పర్యావరణంతో కలిపి చూసిన దృష్టికోణాన్ని తెలియజేస్తుంది.

నేటి స్మార్ట్ ఫార్మింగ్‌కు పూర్వజ్ఞానం

ఇప్పుడు మనం “AI in Farming”, “ఖచ్చితత్వ వ్యవసాయం”, “భూ సారం పరీక్షలు”, “వాతావరణం అంచనా” వంటి పదాలు వినిపిస్తున్నాయి. కానీ ఈ ఆలోచనల మూలాలు మన పురాతన గ్రంథాలలోనే ఉన్నాయి. నేల రకాలు తెలుసుకుని పంట వేయడం, వర్షాన్ని అంచనా వేయడం, సహజ పద్ధతులతో పురుగులను నియంత్రించడం ఇలా అన్నీ మన పూర్వీకులు దశాబ్దాలక్రితమే క్లుప్తంగావివరించారు.

ఇది మన పూర్వీకుల పరిశీలనా శక్తిని, ప్రకృతితో ఉన్న అనుబంధాన్ని చూపిస్తుంది. వారు ప్రకృతిని గమనించి, అనుభవంతో వ్యవసాయాన్ని శాస్త్రీయంగా మార్చారు.

రైతుకు గౌరవం ఎందుకు?

హిందూ సంప్రదాయంలో రైతు పట్ల ఉన్న గౌరవం ఈ గ్రంథాల నుంచే వచ్చింది. భూమిని తల్లి అని భావించడం, విత్తనాన్ని పవిత్రంగా చూడడం, పంటను దేవుడి వరంగా భావించడం ఇలా అన్ని విలువ మర్యాదలు భారతీయవ్యవసాయo లో ఇమిడి  ఉన్నాయి.

వ్యవసాయం అంటే కేవలం ఆహారం పండించడం కాదు; అది ప్రకృతిని గౌరవించడం, సమాజాన్ని పోషించడం, భవిష్యత్తును కాపాడడం.

చివరి మాట 

వ్యవసాయం గురించి హిందూ గ్రంథాలలో ఉన్న జ్ఞానం చదివితే ఒక విషయం స్పష్టమవుతుంది—మన పూర్వీకులు వ్యవసాయాన్ని ఎంత శాస్త్రీయంగా, ఎంత గౌరవంగా చూసారో. ముఖ్యంగా కృషి-పరాశరం వంటి గ్రంథం రైతుకు మార్గదర్శక గ్రంథం లాంటిది. వేదాలు, అర్థశాస్త్రం, పురాణాలు అన్నీ నొక్కి వక్కడించాయి చెట్లు, పంటలు, మట్టి యొక్కప్రాముఖ్యతను.

నేటి రైతు టెక్నాలజీ సహాయంతో ముందుకు సాగుతున్నాడు. కానీ ఆ టెక్నాలజీకి పునాది మన పురాతన  జ్ఞానమే అని చెప్పాలి. పాత జ్ఞానం మరియు కొత్త సాంకేతికత కలిస్తేనే భవిష్యత్ వ్యవసాయం బలంగా ఉంటుంది.

మనకు అవసరమైంది ఆ జ్ఞానాన్ని మళ్లీ గుర్తుచేసుకుని, ప్రకృతితో సమన్వయంగా వ్యవసాయం చేయడం. అప్పుడే రైతు నిజంగా రాజు అవుతాడు, దేశం అభివృద్ధి పథంలో నడుస్తుంది. 

ఇంత అద్భుతమైన ఋషుల జ్ఞానం మన గ్రంథాలలో ఇంతకు మించి సంచారం ఉంటుంది.కావున మన దేశంలో యువత మన గ్రంధాలు మరియు Ai ని వాడుకుంటే అద్భుతమైన ఫలితాలు సాధించడం కాకుండా భారత దేశ అభివృద్ధి కి తోడ్పాటు చేస్తారు.